Time Out

 

 

วันนี้หม่ามี้ขอเวลานอกหน่อยนะจ๊ะ

ขอยืมพื้นที่ในไดฯของนีน่าพูดถึงบางอย่าง

ที่อยู่ในใจหม่ามี้หน่อย

จะเป็นการพูดครั้งแรกและครั้งสุดท้าย

ไดฯหน้านี้ไม้ได้หวังให้คนที่พูดถึงมาอ่าน

เพียงแค่เป็นที่ให้หม่ามี้ได้ระบายความรู้สึกบ้าง 

 

 

ก่อนอื่นจะบอกว่านุ้ยเองไม่ใช่คนดีอะไรมากมาย

ติดจะเอาแต่ใจ ขี้วีน และคิดมาก

แต่ก็ไม่นึกว่าจะโดนกระทำจาก

คนที่เคยได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนได้ขนาดนี้

 

 

คนแรก ที่เคยเป็นเพื่อนกัน มีอะไรโทรไปปรึกษาเสมอ

เธอทำให้เราผิดหวังมากๆเมื่อรู้ว่า

เอาเรื่องส่วนตัวเราไปเล่าให้อีกคนฟัง

เธอเข้าใจคำว่าเรื่องส่วนตัวมั้ย

ตอนแรกเรายังไม่เล่าให้เธอฟังเลย

ก็เพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัวไง

แล้ววันนึงก็เล่าให้เธอฟัง เพราะคิดว่าเธอเป็นเพื่อนไง

แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือ เธอโกรธที่เราไม่เล่าให้ฟังแต่แรก

แล้วสุดท้ายเธอก็เอาไปพูดให้คนอื่นฟัง

 

 

 

เรื่องลูกไม่สบาย หลายครั้งหลายทีแล้วที่เวลานัดเจอกัน

ลูกเธอไม่สบาย แต่เธอก็ยังพาลูกเธอมา

กลับจากนัดครั้งนั้น ลูกเราป่วย เด็กคนอื่นๆป่วย

เธอคิดว่าไง

ทุกคนบอกต่อหน้าเธอว่าไม่ใช่หรอก

อากาศเปลี่ยน ไม่ได้ติดจากลูกเธอหรอก

แต่ลับหลังเธอ คนที่3 ที่เราจะพูดถึงพูดว่าไงรู้มั้ย

ใช่ติดจากลูกเธอแน่ๆ ไม่น่าพาไปเลย

 

 

 

คนที่ 2 พี่สาวที่น่าเคารพ

ความจิงที่รู้ทำให้นุ้ยอึ้งไปมากมาย

นุ้ยเองรู้สึกดีกะพี่มากๆ เพราะคิดว่าพี่เป็นผู้ใหญ่

น้องๆมีเรื่องกัน พี่ก็ไม่อะไร วางตัวเป็นกลาง

แต่เพิ่งรู้ความจิงที่ว่าลับหลังเรา

พี่ก็เป็นคนนึงที่เอาเราไปเม้าส์เช่นกัน

ต่อหน้าเราพูดกะเราแสนดียังงั้นยังงี้

พี่เข้าใจนุ้ย สบายใจค่อยกลับมาคุยกัน 

แต่ลับหลังไปบอกไม่อยากปั้นหน้าคุยด้วย ,

สมควรแล้วแพ้ภัยตัวเอง , ปิดคดี

ไม่น่าเชื่อจิงๆว่า 3 คำนี้ออกมาจากปากพี่ได้ยังไง

 

คนที่ 3 เราเคยมีปัญหากัน

ไม่คุยกันไปพักนึง หวังว่าคุณคงจำสาเหตุได้

ไม่รุ้ว่าทำไมคุณถึงชอบกัด จิกชาวบ้านรึว่านี่คือนิสัยส่วนตัว

กับคนอื่นเค้าไม่สนเพราะกัดไปจิกไป เค้าก็กัดตอบ

แต่กะนุ้ยๆไม่ชอบ ทำไมต้องมากัดมาจิกกัน

จะบอกว่าเล่นๆสนุกๆ แต่นุ้ยไม่สนุกด้วย

 

พอวันนึงเกิดเรื่องเด็กๆเป็นหวัด นุ้ย PM ไปหา

ได้คำตอบมาว่า “ใช่ติดจากลูกคนที่ 1 แน่ๆ ไม่น่าพาไปเลย”

หวังว่าคุณคงจำคำพูดนี้ได้ดีนะ

แต่ลับหลังเราเวลาคุณไปคุยกะคนที่ 1 คุณบอกเด็กๆก็งี้ล่ะ อากาศเปลี่ยนก็ไม่สบายได้ ไม่ใช่ติดจากลูกคนที่ 1 หรอก

ตกลงอันไหนคือความจิงกันแน่

 

 

และล่าสุดที่นัดไปเที่ยวกัน นุ้ยเองคิดว่าคุณคิดแบบเดียวกัน

เลยบอกไปว่าคงไม่ไปถ้าคนที่ 1 ไปด้วย

คุณก็อือออ แล้วก็เอาไปพูดให้คนที่ 1 ฟัง

จนมีเรื่องมีราวใหญ่โต

จิงๆแล้วนุ้ยเองก็ผิดที่เอาเรื่องไปพูดกะคุณ

เพราะไม่นึกว่าคุณจะเป็นคนแบบนี้น่ะซิ

จิงๆก็พอมองออกว่าคุณน่ะท่าทางเอาเรื่อง

แต่ไม่นึกว่าคุณจะเป็นประเภทชอบนั่งมองคนอื่นมีเรื่องกัน

 

 

 

แล้วที่บอกกะพี่คนที่ 2 ว่านุ้ยหวังพึ่งให้พาเข้าบ้าน

ขอบอกว่าไม่เคยคิด

และอยากถามเหมือนกันว่าคุณคิดได้ยังไง

ตอนที่คุยกันนุ้ยเคลียร์กะคุณ

นุ้ยก็จบเพราะถ้าเคลียร์แล้วก็จบกัน

เรื่องที่ผ่านมาก็ผ่านไป แต่กะคุณคงไม่ใช่ยังงั้นมั้ง

เพราะคุณไม่ยอมจบ แค้นมากใช่มั้ยคะ ถึงต้องทำแบบนี้

ไหนบอกว่าตัวเองเป็นคนตรงๆและก็ชอบคนตรงๆ

แต่จากการแสดงที่ออกมาทั้งหมดคุณไม่ใช่คนที่ตรงเลย

แถมลอบกัดชาวบ้านอีกต่างหาก

ยังไงก็ขอให้คุณมีความสุขกับสิ่งที่คุณทำล่ะกันคะ

 

 

 

 

ดีจังที่วันนี้ได้รุ้ความจิงซะทีว่าใครกันแน่ที่เป็นคนเอาไปพูด

ตอนที่มีเรื่องราวใหญ่โต ทำไมไม่ออกไปยอมรับล่ะว่า

เรื่องทั้งหมดเกิดจากคุณ

 

 

จะบอกว่านุ้ยรู้หมดแล้วว่าเรื่องเกิดได้ไง และเพราะใคร

ถ้าคุณมีโอกาสผ่านมาอ่าน

ฝากบอกว่าทำต่อไปนะคะ อย่าหยุด เพราะถ้าวันไหนคุณหยุด

คุณนั่นเองล่ะที่จะอยู่บ้านนี้ไม่ได้

เมื่อคุณเริ่มที่จะใช้นิสัยแบบนี้ในการคบคนอื่น

ก็คงต้องใช้ตลอดไปนะคะ

 

 

ฝากนิดนึงค่าเรื่องกล้อง

จะบอกว่าคุณบอกว่าไม่รู้เรื่องก็คงไม่รู้จิงๆ

เพราะกล้องรุ่นที่คุณมีอ่ะ ที่บอกว่าซื้อมาครึ่งแสนอ่ะคะ

จิงๆแล้วเงินครึ่งแสนน่ะซื้อกล้องรุ่นคุณ

ได้เกือบ 3 ตัวเลยนะคะ

ไม่รู้ว่าคุณไม่รู้จิงๆ หรือว่าโดน(คนซื้อ/คนขาย)หลอก

 

 

 

 

สุดท้าย บ้านกันยาที่คุยกันมาตั้งแต่ท้อง

คงไม่มีอีกแล้วสำหรับนุ้ย

เสียดายเหมือนกันกับมิตรภาพดีๆที่เคยมีมา

กับคนดีๆคนอื่นๆในบ้านอีกหลายคน

แต่ในเมื่อตอนนี้มีแต่คนหน้าไหว้หลังหลอก

ใส่หน้ากากเข้าหากันเต็มบ้านไปหมด

คงได้เวลาบ๊ายบายซะที